Dźwięk ulega niemalże kompletnemu pochłonięciu, w przypadku gdy przeszkoda jest wykonana z miękkiego, jamistego materiału o sporym współczynniku pochłaniania. Nietrudno chłonięte są tony średnie i duże. Najodpowiedniejszym współczynnikiem pochłaniania, powyżej pół, w przypadku całego zakresu częstotliwości jest wełna. Tony niskie są pochłaniane w nikłym stopniu, co kompatybilne jest z założeniami, w których współczynnik pochłaniania w przypadku częstotliwości mniejszych niż 400 Hz nie przewyższa w znaczącej liczbie przypadków progu 0,4. W trakcie pochłaniania dźwięku energia fali zamieniana jest w energię cieplną. Dźwięk ulega rozproszeniu, jeżeli przeszkoda zrobiona jest z tworzywa o małym wskaźniku pochłaniania, jednak o zróżnicowanej powierzchni. W skład materiałów rozpraszających zaliczyć można styropian. Jego wskaźnik odbicia utrzymuje się w zakresie od 0,73 do 0,96, w nieomalże całkowitym zakresie częstotliwości. Zjawiska pochłaniania i rozpraszania występują równocześnie, dla różnych częstotliwości różnie. Bardzo gładka i sztywna powierzchnia w jakimś stopniu pochłania dźwięk, a najbardziej pochłaniająca również odbija i rozprasza. Gdyby dało radę skonstruować pokój perfekcyjnie odbijające falę dźwiękową, raz stworzony ton trwałby tam wieczność.